Politie Inspecteur:

Je staat stevig in je schoenen en kunt rustig en zelfverzekerd optreden. Maar je bent zeker geen koude kikker. Je bent van nature nieuwsgierig naar alles wat in onze samenleving leeft en je voelt je in allerlei rollen thuis. Op het ene moment sus je een burenruzie. Dan weer verleen je bijstand bij een ongeval.
Voor een politieambtenaar zijn geen twee dagen gelijk.

Je hebt aandacht voor je omgeving. Je vergeet niet dat alle ogen op jou gericht zijn want je hebt een belangrijke voorbeeldfunctie.
Je bent je daarvan bewust en laten we eerlijk zijn, diep in je hart ben je daar best trots op ook. Tenslotte dien je de samenleving.

Je houdt ervan verantwoordelijkheid te dragen in een leuke en afwisselende job. Dat doe je nooit alleen, want je bent een echte teamspeler. Dat team reikt verder dan je directe collega's en chefs. Want je onderhoudt ook contacten met allerlei maatschappelijke instanties. Partners in veiligheid noemen we dat, een motto dat we koesteren, want 'samen staan we sterk'.
Uiteraard mag je ook het een en ander van je collega's verwachten. We laten je echt niet verdrinken. Je kunt erop rekenen dat je goed voorbereid wordt op je taken. Nu en in de toekomst.
Want stilstand is achteruitgang. Opleiding en begeleiding houden dus nooit op. Voor jou is dat geen probleem. Dat past uitstekend bij je natuurlijke 'drive' om jezelf steeds verder te ontwikkelen en bewust met je loopbaan om te gaan.

Politie Agent:

Met hun beperkte politiebevoegdheid leggen de agenten van politie zich vooral toe op verkeersopdrachten zoals de vaststelling van verkeersongevallen, verkeersregeling en -toezicht. Hij houdt ook toezicht op de naleving van lokale politieverordeningen en kan politieambtenaren bijstaan in bepaalde gevallen door de wet voorzien.
De agenten van politie kunnen na twee jaar dienst deelnemen aan de selectieproeven van het basiskader voor zover zij slagen in een overgangsproef. Het slagen in de kaderproef blijft geldig gedurende de volledige loopbaan.
Na twee jaar dienst kan men bevorderen tot inspecteur van politie.

Vanaf eind juni 2002 werden ook de interventiearmbanden voor politieambtenaren verdeeld. Politieambenaren hebben bijvoorbeeld bij acties in burgerkledij of als er risico is op vuurwapengebruik, niet de gelegenheid eerst hun legitimatiekaart te tonen. De politieambtenaar kan zijn functie van politieambtenaar dan kenbaar maken door een interventiearmband boven de burgerkledij te dragen. Net zoals bij de fel oranje overgooier betekent het dragen van de interventiearmband niet dat de politieambtenaar zijn legitimatiekaart niet meer hoeft te tonen.

Genummerd

Op elke interventiearmband wordt een onuitwisbaar nummer aangebracht. En elke politieambtenaar krijgt zijn persoonlijke interventiearmband. Deze maatregel is genomen omdat het risico bestaat dat derden de armband zouden misbruiken. Het verlies van dergelijke armband zal dan ook telkens zeer nauwgezet onderzocht worden. Als de politieambtenaar bijvoorbeeld het korps verlaat of met pensioen gaat, moet zij of hij de interventiearmband inleveren.

Men noemt Radio Alfabet het internationale alfabet dat in radiotéléphonie wordt gebruikt. De radiooverdrachten zijn vaak gebonden aan parasieten en interferenties. Het is dus soms noodzakelijk om de belangrijke woorden te spellen. Om de ambiguïteiten tussen de dergelijke klanken (zoals „m“ en „n“, „p“ en „b“) en uit zorg voor omhaal te vermijden, gebruikt men woorden om de letters aan te wijzen. Deze woorden vormen een internationaal radioalfabet dat door de Internationale Telecommunicatie-unie en NATO werd goedgekeurd.

Voici L'alphabet Radio / Het Radio Alfabet:

A: Alpha | B: Bravo | C: Charlie | D: Delta | E: Echo | F: Foxtrot | G: Golf | H: Hotel | I: India | J: Juliett |
K: Kilo | L: Lima | M: Mike | N: November | O: Oscar | P: Papa | Q: Quebec | R: Romeo | S: Sierra |
T: Tango | U: Uniform | V: Victor | W: Whiskey | X: X-ray | Y: Yankee | Z: Zulu

De riem voor Agenten-, Basis- en Middenkader wordt gerealiseerd in een geweven band met een donker marineblauwe kleur en bestaat uit de volgende elementen:
- een zilverkleurige gesp met een rolstaafje;
- een riemuiteinde in een materiaal van dezelfde aard en uitzicht als de geps;
- een geweven riem;

Het betreft een lange das met jacquard motief van het logo en de stilistische aanduiding van de geïntegreerde politie. De das is beschikbaar in twee lengtes.

De MD 900 Explorer is uitgerust met het NOTAR-systeem. "Notar" staat voor "no tail rotor".
Het Notarsysteem vervangt de staartrotor door een aerodynamisch systeem waarbij luchtdruk door de staartboom wordt gestuwd. Het effect van de luchtdruk in de staartboom laat de helikopter toe naar links of rechts te manoeuvreren.

Het Notarsysteem biedt een hele reeks bijzondere veiligheidsvoordelen zoals:

- Het uitsluiten van ongevallen door contact met de staartrotor.
- Een minder grote gevoeligheid aan de windrichting.
- De mogelijkheid zich beter te concentreren op de rest van het werk door de afwezigheid van de staartrotor.

Het Notarsysteem is veel stiller dan een staartrotor. Verder kan de MD 900 Explorer 's nachts worden ingezet, is hij voorzien van onder andere een beschermingssysteem tegen contact met hoogspanningskabels, een laadhaak, een elektrisch hijstoestel en een krachtig zoeklicht.

Aantal voertuigen momenteel in dienst: 3

Technische details:

- Motor:

- Motoren: twee Pratt & Whitney 206 A motoren
- Maximum toegelaten gewicht: 2.835 kg hetgeen ruimschoots toelaat één piloot en zeven passagiers te vervoeren
- Leeg gewicht: 1818 Kg
- Capaciteit haak: 1362 Kg
- Maximum snelheid: 250 Km/u
- Maximum vliegbereik: 583 Km

- Gebruik :

- Zoeken van vermiste personen
- Toezicht milieu
- Controle van het verkeer
- Criminaliteitspreventie en –controle
- Toezicht tijdens grote bijeenkomsten

WAT EEN GABBER IS

Probeer maar eens op internet te vinden wat gabber nou werkel'k is.

Dat is moeil'k, heel moeil'k. Ooit z'n er wel boeken zoals "Hakkuh & Strakstaan" geschreven die behoorl'k bij de essentie in de buurt kwamen. Gabber is voor iedereen anders. Maar de om gel'k korte mette te maken met een aantal vooroordelen het volgende. Gabber, het woord zegt het al, maatje.

Gabbers z'n heel sociale mensen, als je op de feesten komt is het net een grote familie. Een hechte groep is echter wel afschrikwekken voor de maatschapp'

omdat dat overwicht vormt.

Gabbers z'n GEEN racisten. Z' maken geen onderscheid tussen mensen van verschillende afkomst, met andere huidskleur of mensen uit een andere scene.

Veel gabbers gebruiken drugs, je hoeft echter geen drugs te gebruiken om gabber te z'n. Er z'n vele die de avond doorkomen met een Red Bull'tje in de hand.

Voor vele is de muziek, hardcore, herrie. Er z'n heel veel verschillende artiesten en dus ook heel veel verschillende soorten hardcore. Sommige z'n idd "bass". Echter z'n er heel veel nummers die verdomd goed in elkaar zitten, waar emotie in zit en dus werkel'k muziek is. Luister eens wat beter naar veschillende soorten hardcore, je zal erachter komen dat het beter in elkaar zit dan veel muziek die je

dagel'ks in de top 40 tegen komt.

Het sport/modemerk Lonsdale wordt de laatste tijd regelmatig in verband gebracht met rechts-extremistische jongeren. Hierdoor lijkt het beeld te zijn ontstaan dat onsdale alleen maar gedragen wordt door deze groep. Niets is minder waar! Lonsdale heeft niets te maken met rechts-extremisme en/of racisme en 99% van de mensen die Lonsdale draagt ook niet! Lonsdale is een origineel en wereldwijd gerenommeerd sport/modemerk met haar wortels in de bokssport. Lonsdale is een trendy merk en in sommige landen heeft het zelfs een cultstatus. Dat komt deels door de originele en krachtige uitstraling van de designs en deels door het feit dat Lonsdale legendarische boksers als Muhammad Ali, Mike Tyson en Lennox Lewis steunde. Lonsdale wil zich dan ook krachtig distantiëren van elke vorm van racisme, discriminatie of extremisme. Voor Lonsdale is iedereen gelijk, ongeacht huidskleur, geslacht, geloofsovertuiging of geaardheid.

 

Lonsdale loves all colours.

 

 

HARDCORE RADIO

EDM (Electronische Dans Muziek) > Dance > House > Hardcore > "substijlen" (substijlen: Oldschool, Terror, Speedcore, Darkcore, Happy Hardcore, Jump e.d.) Hardcore, de muziek waar gabbers naar luisteren, was de van oorsprong Nederlandse Housevariant die internationaal bekend werd. Iets unieks, want voor het eerst in de Nederlandse muziek/jongerencultuurgeschiedenis was er iets op eigen bodem ontstaan dat internationaal navolging kreeg. Vroeger was het bijna een standaardgegeven dat nieuwe muziekstromingen en bijbehorende modeverschijnselen uit Amerika of Engeland kwamen. Deze keer was het de beurt aan Nederland, maar Gabber haalde een deel van zijn inspiratie ook ergens vandaan... uit België. België heeft aan het einde van de jaren 80 belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van House en Techno in Europa. België heeft iets met elektronische muziek: in de jaren 80 waren het de EBM (Electronic Body Music) en vooral de New Beat die België op muziekgebied bekend maakte. New Beat was begonnen in de Gentse club Boccaccio, waar men bij wijze van experiment de snelle Hi-NRG platen op 33 toeren was gaan draaien. Niet alleen de snelheid van de muziek, maar ook de frequenties van de geluiden veranderden daardoor. Een soort kunstmatig, computergestuurd geluid was het resultaat waarop voortgeborduurd werd door een aantal Vlaamse artiesten. Na eerst nationaal bekend te zijn geworden ging New Beat de grens over. België liet van zich horen met elektronische muziek in een nieuwe vorm: "This is the sound of C / The sound which creates a new dimention / This is a new style of music. The sound of C van de Confetti's werd een klein hitje in Europa en iedereen kon kennis maken met de robotdans en de aparte kledingstijl die New Beat met zich meebracht. (zwart/witte kleding, witte handschoenen) De New Beat rage was van korte duur, maar de basis voor elektronische muziek was gelegd. De langzame New Beat platen maakten plaats voor de wat snellere Techno die vanaf 1988/89 overwaaide vanuit Amerika. Het tempo ging weer omhoog, het 'machine' geluid van New Beat en Techno werd samengesmolten tot een nieuwe vorm, met als resultaat onder andere pump up the jam van Technotronic (=Techno X New Beat X HipHouse), de plaat die zo'n beetje de basis zou gaan vormen voor alle commerciëlere top 40 House die later ook wel Eurohouse of Pophouse genoemd word, zoals bijvoorbeeld de muziek van 2Unlimited en de groep Petra &co die in het Vlaams zongen over een soort techno-beat.) Dat de muziek behalve sneller ook harder werd is goed te horen in Acid Rock van Frank de Wulf's Rhythm Device. (hierin zijn trouwens nog duidelijk New Beat invloeden verwerkt) Die voorliefde voor hardere en vooral duistere muziek is waarschijnlijk afkomstig van de EBM achtergrond van een aantal artiesten. Het is daarom geen echte verassing dat een van de hardste techno producers van dat moment -Joey Beltram - uit New York zo'n grote invloed had in België. De tracks van Joey Beltram werden in België uitgebracht op het R&S label, een label uit Gent gerund door Renaat en Sabine Vandepaapeliere. Dit label, voorheen bekend als New Beat label was de thuishaven voor een aantal Amerikaanse Techno DJ's/producers die in hun eigen Detroit en andere plaatsen in Amerika nauwelijks erkend werden. Twee nummers van Joey Beltram kunnen gezien worden als essentiële tracks die Techno in België (en Europa) een nieuwe richting uit zouden voeren: allereerst Energy Flash en als tweede Mentasm (die hij samen met Mundo Muzique maakte en onder de naam Second Phase uitkwam). Vanaf 1991 kwamen onder het R&S label en labels als Music Man en 80aum de eerste mainstream en underground tracks uit die al duidelijk harder waren dan men tot die tijd gewend was, en sommigen daarvan waren duidelijk beïnvloed door het 'mentasm geluid' (Anastasia van T99, The spirit / The soul van Incubus, Mindcontroller van 80aum). Ook een aantal Nederlandse producten geïnspireerd op het geluid van Joey Beltram kwamen op een Belgisch label uit (of Belgisch / Nederlands zoals het HitHouse label dat onderdeel was van ARS uit Antwerpen), met als bekendste voorbeeld Dominator van Human Resource op R&S in 1991. Bigger, bolder, rougher, tougher In de zomer van 1991 was James Brown is dead van (Wessel van Diepen's) LA Style al een commerciële hit geworden. De boodschap van James Brown is dead was duidelijk: geen funk of soul meer, just noise. Een boodschap waar een tegen-antwoord op kwam van Holy Noise: James Brown is still alive. Holy Noise, de groep van DJ Paul Elstak had al wat tracks uitgebracht op het HitHouse label van Peter Slaghuis en was in het underground circuit van Rotterdam al vrij bekend. Tracks als Father forgive them en Get down everybody waren in de Rotterdamse club Parkzicht al een hit. Parkzicht was tegelijk ook de plek die Paul inspireerde tot het maken van zijn tracks. Parkzicht had sinds 1989 het roer omgegooid en was van punk/new wave club via danspaleis met bekende artiesten en themafeesten naar het draaien van House overgestapt. De bedoeling was wel om niet blindelings de Amsterdamse Acid-sfeer te kopiëren, dus werd er op zoek gegaan naar andere varianten. De techno uit België en varianten uit Amerika, Italië en Engeland bepaalden voor een groot gedeelte de stijl die vanaf toen gedraaid werd door DJ Rob (Jansen). Deze stijl sloeg goed aan bij het uitgaanspubliek, en werd al vrij snel bekend buiten Rotterdam. De sfeer was vanaf het begin al een undergroundsfeer, wel bekend, maar bij een bepaald soort publiek. Het deurbeleid was soepel, alles mocht, iedereen kon naar binnen, dit in tegenstelling tot de rest van de discotheken, waar nog altijd een soort dresscode heerste (netjes, verzorgd). bigger, bolder, rougher, tougher In de zomer van 1991 was James Brown is dead van (Wessel van Diepen's) LA Style al een commerciële hit geworden. De boodschap van James Brown is dead was duidelijk: geen funk of soul meer, just noise. Een boodschap waar een tegen-antwoord op kwam van Holy Noise: James Brown is still alive. Holy Noise, de groep van DJ Paul Elstak had al wat tracks uitgebracht op het HitHouse label van Peter Slaghuis en was in het underground circuit van Rotterdam al vrij bekend. Tracks als Father forgive them en Get down everybody waren in de Rotterdamse club Parkzicht al een hit. Parkzicht was tegelijk ook de plek die Paul inspireerde tot het maken van zijn tracks. Parkzicht had sinds 1989 het roer omgegooid en was van punk/new wave club via danspaleis met bekende artiesten en themafeesten naar het draaien van House overgestapt. De bedoeling was wel om niet blindelings de Amsterdamse Acid-sfeer te kopiëren, dus werd er op zoek gegaan naar andere varianten. De techno uit België en varianten uit Amerika, Italië en Engeland bepaalden voor een groot gedeelte de stijl die vanaf toen gedraaid werd door DJ Rob (Jansen). Deze stijl sloeg goed aan bij het uitgaanspubliek, en werd al vrij snel bekend buiten Rotterdam. De sfeer was vanaf het begin al een undergroundsfeer, wel bekend, maar bij een bepaald soort publiek. Het deurbeleid was soepel, alles mocht, iedereen kon naar binnen, dit in tegenstelling tot de rest van de discotheken, waar nog altijd een soort dresscode heerste (netjes, verzorgd). ("Amsterdam, waar lech dat dan? / Rotterdam, éch wel!" De eerste release van Rotterdam Records, het label van Paul Elstak. Zijn act met de Euromasters was vooral een tegenreactie op het stempel dat House uit Rotterdam minderwaardige muziek speciaal "voor gabbers" zou zijn. -Gabber zijn is géén schande!- staat er op het label. In het vinyl staat verder nog gekrast: "boodschap voor "elite" housers: dit is géén huiskamerhouse" en "someone's gotta be the hardest".) Op House-gebied groeide gabber uit van een underground-scene naar een bovengronds/commercieel gebeuren. In Nederland is Gabber sinds 1996/97 weer op zijn retour, maar in het buitenland bestaat nog steeds belangstelling voor de hardcore muziek uit Nederland. Op dit moment is er nog steeds sprake van een harde kern Gabbers in Nederland die weer terug in het underground circuit zijn gedoken. Een andere groep voormalige gabbers is via de hard-trance bij de trance-rage van vandaag uitgekomen.